راهنمای زبان های باستانی ایران جلد دوم

شناخت زبان های باستانی ایران، کلید فهم تاریخ فرهنگی، دینی و سیاسی ایران پیش از اسلام است. از اوستایی و فارسی باستان گرفته تا پارتی و پهلوی، هر یک بازتاب مرحله ای از تحول زبانهای ایرانی و گواهی زنده بر اندیشه، ساختار اجتماعی و جهان بینی ایرانیان کهن است.

جلد دوم «راهنمای زبان های باستانی ایران» با تمرکز بر دستور زبان و واژه نامه، ابزار عملی و روشمند برای مطالعه مستقیم متون باستانی در اختیار دانشجویان و پژوهشگران قرار می دهد.

این اثر نه تنها مکمل مباحث نظری جلد نخست است، بلکه با ارائه جدولهای صرفی، ساختهای نحوی و برابرهای واژگانی، به منزله یک مرجع آموزشی و پژوهشی در حوزه زبانهای ایرانی باستان شناخته می شود.

درباره کتاب

جلد دوم «راهنمای زبان های باستانی ایران» به مباحث دستوری و واژگانی زبانهای ایرانی باستان می پردازد. ساختارهای آوایی، صرفی و نحوی این زبانها را به صورت آموزشی و نظام مند تبیین می کند. نویسنده با رویکردی تطبیقی، تحول ساختهای دستوری از مرحله ایرانی باستان به ایرانی میانه را نشان می دهد و برای هر زبان نمونه هایی مستند از متون اصلی ارائه می کند.

بخش واژه نامه کتاب، با گردآوری مدخلهای پرکاربرد و ارائه ریشه شناسی و برابرهای فارسی، امکان مطالعه مستقیم سنگ نوشته های هخامنشی، متون اوستایی و آثار پهلوی را فراهم می سازد.

این ویژگی، کتاب را به منبعی درسی در رشته زبان و ادبیات فارسی، فرهنگ و زبانهای باستانی و ایران شناسی تبدیل کرده است. انتشار این اثر توسط انتشارات سمت نیز جایگاه دانشگاهی و آموزشی آن را تثبیت کرده است.

معرفی دکتر محسن ابوالقاسمی

دکتر محسن ابوالقاسمی از استادان برجسته زبانهای ایرانی و عضو هیات علمی دانشگاه تهران بوده است. وی در سال ۱۳۱۵ خورشیدی در ایران متولد شد. دوره کارشناسی زبان و ادبیات فارسی را در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران به پایان رساند. ایشان درجه دکتری خود را در دهه ۱۳۴۰ خورشیدی از دانشگاه تهران در حوزه زبان های ایرانی باستان دریافت کرد.

زمینه تخصصی او زبانهای ایرانی باستان، دستور تاریخی زبان فارسی و متون اوستایی و پهلوی است. وی سالها در دانشگاه تهران به تدریس اوستایی، فارسی باستان و زبان پهلوی پرداخت.

آثار آموزشی متعددی در این حوزه تالیف کرد که همچنان در برنامه درسی رشته های زبانهای باستانی و ایران شناسی مورد استفاده قرار می گیرد. رویکرد علمی او مبتنی بر روش تطبیقی و تحلیل تاریخی زبان است.