انسان بر آستان دین: شهید مطهری دفتر سوم

کتاب انسان بر آستان دین به کرامت انسانی در اسلام می پردازد. پرسش های پیرامون چرایی هلاک شدن جوامع در اثر افزایش ظلم و فساد می پردازد. همچنین این کتاب به سنت خلاصه نویسی اشاره دارد. سنت خلاصه‌ سازی (تلخیص) آثار در فرهنگ و تمدن اسلامی نشان‌دهنده این مطلب است که اساساً کارکرد اصل آثار و خلاصه‌ آن‌ها متفاوت است و خلاصه یک اثر جایگاه مجزا و خاص خود را دارا است.

مطالعه تلخیص آثار جدای این که می‌تواند برای کسانی که اصل آثار را مطالعه نموده‌اند جنبه مرور و یادآوری داشته باشد و نیز شاید بتوان این گونه بیان کرد که در دسترس‌تر و حتی در قالب کتاب، قابل حمل‌تر باشد، می‌تواند برای کسانی که اصل آثار را مطالعه ننموده‌اند، جدای آگاهی بخشی از محتوای کلی آثار، ترقیب کننده نیز باشد تا برای مطالعه اصل آثار نیز اقدام نمایند.

درباره کتاب

در کتاب انسان بر آستان دین به پرسش های مثل موارد زیر پاسخ داده می شود.

اگر انسان کرامت و ارزش ذاتی دارد و باید عزت نفس خود را حفظ کند، چرا در اسلام این قدر به جهاد با نفس به عنوان یک دشمن توصیه شده است؟

با توجه به مخالفت اسلام با موسیقی، رقص، مجسمه سازی و…، آیا نمی توان گفت که اسلام با زیبایی و هنر مخالف است؟

چرا به جای عبادت خالصانه برای خداوند قرآن به طمع نعمت‌های بهشت و یا ترس از عذاب دوزخ نیز عبادت را توصیه کرده است؟

اگر انسان‌ها در زمینه ارزش‌ها و امور معنوی در طول تاریخ سقوط کرده‌اند، میزان توفیق پیامبران چقدر بوده است؟ و اگر بشر در سایه هدایت پیامبران به رشد و تکامل می‌رسد، فلسفه وجودی مهدی موعود چیست؟

با توجه به تاریخ سیاه جوامع بشری و غلبه ظلم و فساد در بیشتر آن‌ها، چرا قرآن می گوید اگر جامعه‌ای فاسد شود، هلاک خواهد شد؟ و اساسا پیروزی حق بر باطل چگونه نفسیر می‌شود؟

اگر خداپرستی و دینداری فطری است، چرا عده‌ای ایمان نمی‌آورند و بی‌دین هستند؟

شیعیان معتقد به ولایت تکوینی و تصرف غیبی معصومان علیهم‌السلام در جهان هستند، آیا این اعتقاد غلو نیست و منافاتی با توحید ندارد؟

با وجود شواهد فراوان بر پوچ‌گرایی، انکار قیامت، دم غنیمت شماری، عشق، می، مطرب، شاهد و … در اشعار حافظ، چرا برخی او را فردی عارف و اشعارش را بیت الغزل معرفت می‌شمرند؟

درباره نویسنده

شهید مرتضی مطهری روحانی شیعه، استاد فلسفه اسلامی، کلام اسلامی و تفسیر قرآن، عضو هیئت مؤتلفه اسلامی و از نظریه‌پردازان نظام جمهوری اسلامی ایران بود. وی پیش از انقلاب ۱۳۵۷ استاد دانشکده الهیات دانشگاه تهران بود و پس از انقلاب به ریاست شورای انقلاب منصوب شد.

او از بنیانگذاران و عضو مکتب متاع بود و در شامگاه ۱۱ اردیبهشت ۱۳۵۸ پس از آخرین جلسه‌ مکتب متاع در منزل «یدالله سحابی» پس از خروج از جلسه در خیابان پارک امین الدوله، هدف گلوله یکی از اعضای گروهک فرقان قرار گرفتو

پس از انتقال به بیمارستان طرفه (بین دروازه شمیران و میدان بهارستان) درگذشت. امام خمینی علاقه بسیاری به وی داشت؛ تا آن‌جا که پس از مرگ ایشان این گوینه بیان نمود: «فرزند عزیزی را که پاره تنم و حاصل عمرم بود، از دست دادم». در ادبیات جمهوری اسلامی ایران از وی با عنوان «استاد» و «معلم شهید» یاد می‌شود.

سایر آثار

خلاصه آثار استاد شهید مرتضی مطهری، توسط دکتر علی اصغر خندان در مرکز تحقیقات میان‌رشته‌ای دانشگاه امام صادق علیه‌السلام تهیه شده است و شامل هشت جلد می‌باشد؛ همچنین در سال‌های اخیر هر مجلد از این مجموعه هشت‌ جلدی به صورت کتابچه‌های کوچک‌تری با ویژه هر بخش، نیز ه چاپ رسیده است. سایر عناوین این مجموعه هشت‌جلدی عبارتند از:

• صد گفتار (جلد اول)
• سیری در سیره معصومین (ع) (جلد دوم)
• انسان بر آستان دین (جلد سوم)
• مقام زن (جلد چهارم)
• دین و دوران (جلد ششم)
• سرشت و سرنوشت (جلد هفتم)
• حماسه حسینی (جلد هشتم)