دستور کاربردی زبان عربی جلد دوم (آموزش نحو)

کتاب آموزش نحو به دستور زبان اشاره دارد. اینکه یک جمله چگونه ساخته می‌شود و در یک کاربرد خاص مثلاً به عنوان جمله سوالی چگونه بروز پیدا می‌کند. شکل و ساختار ظاهری آن چگونه است، همه و همه در نحو یک زبان گنجانده شده است.

در آموزش هر زبانی دو سطح از آموخته‌های زبانی به کار می‌آید، یکی در سطح نحو  و دیگری در سطح صرف. آن طور که بر یک زبان‌ آموز مشخص است، نحو زبان به دستور زبان اشاره دارد. به طور خلاصه عبارت است از قواعدی که بر چگونگی باهم‌آیی و هم‌نشینی کلمات در کنار هم برای تشکیل یک جمله نظارت دارد.

درباره کتاب

علی‌رغم نظریات حوزه دستور زبان جدید که قائل به وجود دستور زبانی جهانی است، دستور زبان‌های کهن به شکل سنتی برای هر زبان به صورت جداگانه به رشته تحریر درمی‌آمده است؛ آن چه در آموزش یک زبان، معمولاً به غیر از گویشوران آن زبان مورد استفاده قرار می‌گیرد همین دستورهای سنتی نوشته شده برای هر زبان است.

آنچه برای دستور زبان عربی لازم است آموختن صرف و نحو این زبان است. این آموزش کمک می کند تا دانشجویان زبان و ادبیات عرب، مترجمی متون عربی، دروس فقهی، حقوقی و حوزوی، فلسفی بتوانند علاوه بر تولید و فهم واژگان این زبان به تولید جملات به این زبان و فهم آن‌ها نیز اقدام کنند و این توانایی را به دست آورند.

کتاب آموزش نحو که جلد دوم از یک دوره دو جلدی آموزش دستور کاربردی زبان عربی است منحصراً به مباحث نحو در زبان عربی می‌پردازد. نویسنده این اثر که تلاش او برای هر چه بهتر آموختن قواعد عربی در جای جای کتاب مشهود است،

درباره نویسنده

عبدالرسول کشفی در رشته فلسفه و کلام اسلامی از دانشگاه تربیت مدرس فارغ التحصیل شده است. ایشان پیشینه تحصیلی در رشته‌های فنی هم دارند. همین امر کمک کرده است تا در نوشتن این کتاب با دیدی دقیق و موشکافانه به بیان مطالب بپردازند.

دید فنی در تشریح قواعد حاکم بر صرف زبان عربی کمک کنده بوده است. به طوری که اثر او پس از گذشت اندک‌زمانی به یکی از کتب مرجع آموزش صرف عربی در مقاطع دانشگاهی بدل شده است.

سایر کتاب های نویسنده

از سایر آثار این نویسنده می‌توان به موارد ذیل اشاره نمود:

• چیستی و امکان معرفت؛ انتشارات سمت، ۱۳۹۹.
• معرفت، یقین و احتمال؛ انتشارات دانشگاه تهران، ۱۳۹۹.
• دستور کاربردی زبان عربی؛ آموزش نحو؛ :انتشارات طه، ۱۳۸۵.
• معنای زندگی (ترجمه)؛ پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، ۱۳۸۸.