خرده جنایت‌ های زناشویی

خرده جنایت‌ های زناشویی با ظرافتی روان‌شناختی و نگاهی تیزبینانه به پویایی یک رابطه نزدیک می‌پردازد؛ رابطه‌ای که در ظاهر آرام است اما در زیر لایه‌های روزمره، مجموعه‌ای از سوءتفاهم‌ها، برداشت‌های نادرست و نابرابری‌های عاطفی را در خود پنهان کرده است.

این کتاب نشان می‌دهد چگونه یک رابطه عاشقانه می‌تواند به‌تدریج از مسیر تعادل خارج شود. چگونه «جنایت‌های کوچک» همان زخم‌های ظریف اما مداوم می‌توانند بنیان یک زندگی مشترک را تغییر دهند.

در خرده جنایت‌های زناشویی، اشمیت روابط انسانی را نه از منظر تراژدی‌های بزرگ، بلکه از زاویه لغزش‌های کوچک و روان‌کاوانه بررسی می‌کند؛ همان نقطه‌هایی که زندگی واقعی در آن شکل می‌گیرد.

درباره کتاب

شاید برای بسیاری از افراد دانستن این نکته جالب باشد که شاید عامل مهمتری از عدم تفاهم برای ایجاد مشکل در زندگی زناشویی وجود داشته باشد و آن عدم تعادل است.

به این معنا که عشق و علاقه افراطی هم می‌تواند زمینه‌ساز شکل‌گیری تهدیدات جدی و به دنبال آن عواقب خطرناکی برای زندگی مشترک شود. سوء برداشت‌ها سوء ظن‌ها را بر می‌انگیزد و ناخواسته مسیر عادی زندگی را به سوی بحران سوق می‌دهد. این کتاب نمونه‌ای از این عدم تعادل‌ها را به تصویر می‌کشد.

درباره نویسنده

اریک امانوئل اشمیت (Éric‑Emmanuel Schmitt) متولد سال ۱۹۶۰ در لیون (Sainte-Foy-lès-Lyon) فرانسه متولد شد. والدینش معلم تربیت بدنی بودند. پدرش پس از معلمی، به‌عنوان متخصص ماساژ در بیمارستان کودکان فعالیت داشت و مادرش نیز پیش از آن‌که خانه‌دار شود، دونده حرفه‌ای بود.

از نوجوانی به فلسفه و ادبیات گرایش یافت و طی سال‌های ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۵ تحصیلات دانشگاهی خود را در مدرسۀ عالی «École normale supérieure» (ENS) ادامه داد و با درجه «agrégé de philosophie» فارغ‌التحصیل شد.

در سال ۱۹۸۷ دکترای فلسفه خود را از «University of Paris‑Sorbonne» کسب کرد. رسالۀ دکترایش بعدها در ۱۹۹۷ با عنوان «Diderot ou la philosophie de la séduction» منتشر شد.

اشمیت پس از یک مقطع کوتاه معلمی و خدمت سربازی، عملاً مسیر زندگی‌اش را به ادبیات و تئاتر معطوف کرد. نخستین موفقیت جدی او در سال ۱۹۹۱ با نمایشنامه «La Nuit de Valognes» بود که او را به صحنه نویسندگان فرانسوی معرفی کرد.

با موفقیت نمایش «Le Visiteur» در سال ۱۹۹۳ و کسب جایزه‌های معتبر تئاتری (از جمله جوایز مولیر) در ۱۹۹۴، تصمیم گرفت تا تدریس را کنار بگذارد و تمام وقت به نوشتن اختصاص دهد. او بعدها به بلژیک مهاجرت کرد (از ۲۰۰۲) و شهروندی بلژیکی را نیز دریافت نمود (۲۰۰۸)؛

از آن پس در بروکسل زندگی می‌کند و جزء شناخته‌شده‌ترین نویسندگان فرانسوفون معاصر به شمار می‌رود. آثار اشمیت به بیش از چهل زبان ترجمه شده‌اند و نمایشنامه‌های او در پنجاه کشور روی صحنه رفته‌اند. این تنوع نشان‌دهنده تأثیرگذاری جهانی او در ادبیات معاصر است، چه در قالب رمان، هم در داستان کوتاه، و هم در نمایشنامه و فیلم.

سایر کتب

برخی از مهم‌ترین آثار اریک امانوئل اشمیت به این ترتیبند.

• طایفه خودخواهان (The Sect of the Egoists)، آلبن میشل (Albin Michel)، ۱۹۹۴؛
• انجیل به روایت پیلاط (The Gospel According to Pilate)، آلبن میشل (Albin Michel)، ۲۰۰۰؛
• فرضیه دیگر (The Alternative Hypothesis / La part de l’autre)، آلبن میشل (Albin Michel)، ۲۰۰۱؛
• زمانی که یک اثر هنری بودم (When I Was a Work of Art / Lorsque j’étais une œuvre d’art)، آلبن میشل (Albin Michel)، ۲۰۰۲؛
• نغمه زندگی با موتزارت (My Life with Mozart / Ma vie avec Mozart)، آلبن میشل (Albin Michel)، ۲۰۰۵؛
• اولیُس از بغداد (Ulysses from Baghdad)، آلبن میشل (Albin Michel)، ۲۰۰۸؛
• زن در آینه (The Woman in the Mirror / La Femme au miroir)، آلبن میشل (Albin Michel)، ۲۰۱۱؛
• طوطی‌های میدان آرِتزو (The Parrots of the Place d’Arezzo / Les Perroquets de la place d’Arezzo)، آلبن میشل (Albin Michel)، ۲۰۱۳؛

سایر کتاب ها

• اکسیر عشق (The Elixir of Love / L’Élixir d’amour)، آلبن میشل (Albin Michel)، ۲۰۱۴؛
• زهر عشق (Love’s Poison / Le poison d’amour)، آلبن میشل (Albin Michel)، ۲۰۱۴؛
• شب آتش (Night of Fire / La nuit de feu)، آلبن میشل (Albin Michel)، ۲۰۱۵؛
• مردی که از پشت چهره‌ها می‌دید (The Man Who Could See Through Faces / L’Homme qui voyait à travers les visages)، آلبن میشل (Albin Michel)، ۲۰۱۶؛
• عبور زمان‌ها ـ جلد ۱: بهشت گمشده (Crossing Time – Vol. ۱ – Paradise Lost / La Traversée des temps – tome ۱ – Paradis perdus)، آلبن میشل (Albin Michel)، ۲۰۲۱؛
• عبور زمان‌ها ـ جلد ۲: دروازه آسمان (Crossing Time – Vol. ۲ – Heaven’s Gate / La Porte du ciel)، آلبن میشل (Albin Michel)، ۲۰۲۱؛
• عبور زمان‌ها ـ جلد ۳: خورشید تیره (Crossing Time – Vol. ۳ – Dark Sun / Soleil sombre)، آلبن میشل (Albin Michel)، ۲۰۲۲؛
• عبور زمان‌ها ـ جلد ۴: نور خوشبختی (Crossing Time – Vol. ۴ – The Light of Happiness / La Lumière du bonheur)، آلبن میشل (Albin Michel)، ۲۰۲۴.